عليه و آله . « اى پناه و ملجأ من هنگامى كه راه‌هاى به سوى خلق مرا به تعب و سختى مىاندازد و زمين پهناور بر من تنگ مىشود ! اى آن‌كه مرا از روى رحمت آفريدى و از آفرينشم بىنياز بودى ! بر محمد و بر مستحفظين از آل محمد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم درود فرست » . سپس گونهء چپ را بر زمين مىگذارى و سه مرتبه مىگويى : يا مذّل كلّ جبّار و يا معّز كلّ ذليل قد و عزّتك بلغ بى مجهودى « اى خواركنندهء هر جبار و اى عزيزكنندهء هر ذليل ! سوگند به عزت تو كه سختى من به نهايت رسيده است » . آن‌گاه سه مرتبه مىگويى : يا حنّان يا منّان يا كاشف الكرب العظام . بعد به سجدهء دوم مىروى و صد مرتبه مىگويى : شكرا شكرا ، بعد حاجت خود را مىطلبى « 1 » . و از آن حضرت ( امام هادى ) عليه السّلام روايت شده است كه در دو سجدهء شكر با صوت حزين در حالىكه اشك‌هايش جارى بود ، مىگفت : عصيتك ربّ بلساني و لو شئت و عزّتك لأخرستني ، و عصيتك ببصري و لو شئت و عزّتك لأكمهتني ، و عصيتك بسمعي و لو شئت و عزّتك

--> ( 1 ) - فروع كافى : 3 / 325 - 326 .